vrijdag 26 mei 2017

Haast


Op de Peppelweg reed een vrouw vol gas over een stel overstekende waterkipjes heen. Zonder ook maar om te kijken of vaart te verminderen reed ze door, mij achterlatende met veel opstuivende veren, een waterkip die in grote ontsteltenis de sloot invloog en een die voor dood bleef liggen op de druk bereden weg. Dus je stapt van je fiets, steekt een dikke middelvinger op naar dat wijf in die auto en raapt het dier van straat. Inmiddels suisden de auto’s weer langs mij heen maar de waterkip kwam bij aan de kant van de weg in het gras en hinkte richting de sloot waar haar partner luid piepende zijn ongenoegen kenbaar maakte over het incident.
Soms vraag ik mij hardop af of wij onze prioriteiten nog wel op de juiste plaatsen stellen. Waarom vinden wij het heel normaal dat er in het verkeer naast veel mensen ook jaarlijks duizenden dieren worden doorgereden omdat wij nu eenmaal ehhh, haast hebben? EN gebeurt er een ongelukje, heb dan ook de ballen aan je lijf om even poolshoogte te nemen om te zien of er nog wat te redden valt. Maar nee hoor, mevrouw moest vast en zeker naar iets heeeeeeel belangrijks toe……

Clown Flop (Ouderkerk a/d ijssel)

Hippe Piet en Clown Flop en zijn familie. Voor al uw feestjes, kinderpartijtjes, sinterklaasfeestjes en meer. U kunt terecht bij Bas de Groot. Ik zeg doen en reserveer tijdig want vol is vol....
Voormeer info zie;onder deze link

zaterdag 20 mei 2017

Uierzalf



Even bij Tomas in de melkstal kijken. Mijn vrouw kroop er gezellig bij en samen zaten ze onder de koeien. Soms is geluk heel gewoon. Hier op het platteland hangt nog de sfeer van weleer. Veel mensen kennen elkaar, helpen elkaar, gaan bij elkaar op de koffie en hebben tijd voor een praatje over de heg of zo u wilt een praatje onder de uiers.
Dat het nog maar lang zo blijven mag. Nix geen gedonder met mobieltjes waar men de hele dag op zit te kijken, maar gewoon gezelligheid. En het voordeel van gezelligheid is dat deze geen tijd kent dus je kunt ook het klokkijken achterwege laten. Mijn vrouw kwam thuis onder de uierzalf, wat te denken geeft. Maar ja, tis lente dus niet zeuren….

Hollandse luchten


vrijdag 19 mei 2017

Swiebertje gevoelens in Nieuwpoort.

Beetje te winderig en te fris maar het brei-festival gaat door. Her en der hebben mensen hun voordeur of halletje ter bezichtiging opengesteld en dat is voor de fotograaf met beeldhonger een fijn gebaar. Oudere dames die in het handwerk wereldje hun rappe handen laten gaan met tikkende breinaalden. Weinig jongeren helaas. Ach, ooit was elk huisgezin een bron van hobby's maar helaas zit dat redelijk in het slob, of niet? De buren hadden postduiven, de andere deden in kanaries en aan de overkant had men kallekallekallekoenen die van die maffe snorkelende geluiden maken. Mijn pa deed in tropische visjes met een aquarium en moeder zat te handwerken en sokken te breien.
Het heeft wel heel veel sfeer en gezelligheid. Zo geheel anders dan je nu op verjaardagen ziet, waarin vrouwen op visite hun handwerksels meenamen en gewoon tijdens de visite doorgingen met breien, haken etc. Nu zie je dat niet meer. Zelden althans. Wel massa's mensen die naast je op hun mobieltje zitten te koekeloeren.
Of dat vooruitgang is?


vrijdag 12 mei 2017

Op en neer (Molenwaard)

Pislaantjes

De Molenwaard heeft van die idyllische laantjes, paadjes en andere sluipwegjes waar je je 200 jaar terug in de tijd kunt wanen. Je behoeft er enkel maar door de wimpers te kijken zodat het harde licht van onze beschadigde ozonlaag wat afzwakt en je hebt het idee dat je in een geheel ander jaartal bent beland. Krekels “zingen” hun deuntje. De Tjif tjaf doet er een eentonig versje bij en de vinkenslag klinkt uit elke Peppel. Er hangt immer een geur van verrotting en verderf die uit het veen opborrelt. In de verte blaft een hond en een vrouw wiegt voorbij met een kont als een zeskanten molen zonder wieken.
Ik houd van deze laantjes. Je kunt er verliefde stellen zien kuieren op zoek naar hoog gras. Een oude opa treffen die kringetjes zit te spugen op een bankje. Een lief poesje dat kopjes geeft tegen je scheenbeen. Een barones die haar oude gebalde vuistje naar je opsteekt als ze je herkent. Of een kleine maar mooie blonde vrouw die haar kalf van een hond uitlaat en je aankijkt met gevaarlijke koolzwarte oogjes waar cupido zijn pijltjes uit schiet.
Voorzichtig aan maar op die laantjes. Tis tamelijk vruchtbare grond en voor je het weet hoor je in gedachten Prins Bernhard gluiperig lachen en mompelen: de natuur is sterker dan de leer, voor je het weet gaat de hele handel weer op en neer.…..

dinsdag 9 mei 2017

Schilderachtig Molenwaard.



De lente is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Vette wolkenluchten, ivoorkleurig fluitenkruid dat als een bruidsjurk langs de Tiendwegen is aangebracht met wufte hand.

Het zachtgele koolzaad dat van die heldere nectar geeft. De wiegende bladeren van het groot hoefblad, bijna weer op volle sterkte.
Een boer zet zijn trekkertje op de dam en aait zijn koeien. De tureluurs roepen vanaf houten paaltjes en de eerste kikkers laten luidruchtig van zich horen.
Het vee graast vredig op de landerijen en boerinnen wiegen op houten schoenen over het zompige veen onderweg naar de melkstal.
Boerenzwaluwen scheren over het wateroppervlak en vangen de eerste dansmuggen met bekjes vol gelijk. In de verte rijdt een boer met een maaimachine over het land. Als het zonnetje schijnt in mei, is het hooiboertje blij

maandag 8 mei 2017

Rollen in het gras

Uitdagende dames

De lente is de tijd waarin van alles de kop opsteekt niet in de laatste plaats de romantische liefde. Het verwaaide zaad van allerhande planten en bomen zweeft in hooikoorts-aanvallende hoeveelheden over de landerijen en bewerkt bij menigeen een loopneus. Persoonlijk heb ik er geen hinder van, hoewel er wel een en ander ontluikt in je ouder wordende lijf. De dames rollen over de weilanden en geven je het idee dat de tijd om te rollen in het hooi weer voor de deur staat.
Tis lente, tis lente, men voelt het in de instrumenten….

The holy goat

Bij ons in de straat woont de Holy goat. Een lief beest welke als wijsgeer door het leven gaat. Geef je hem een wortel dan voorspelt hij de toekomst. Hij doet dat door middel van systematisch gescheten keutels die woorden vormen. Ik gaf hem een flinke wortel en hij spelde de woorden: L a a t m i j m e t r u s t z e u r kous.
Maar bij het geven van een ui, voegde hij er aan toe: V o o r l o p i g h a r d e w i n d.

vrijdag 5 mei 2017

Vreet dat zelf maar op


Het leven in de boerensloten trekt zich weinig aan van het nu al weer weken tamelijk winderige en frisse voorjaar. Uit de eenden korf doken twaalf donsjes het nat in en werden door de wind meteen meegeblazen richting de buren. Moeder eend keek er naar en dacht er het hare van. Het voordeel van de sloten om ons huis is dat er geen roofvis (nagenoeg) in zit. Dus geen hap-slik-snoek-weg. Hoewel de reigers ook wel een eendje lustten. Het zijn echt wel wilde eenden want als je een handje brood naar ze werpt kijken ze je aan of je ze met paardenmest om te oren hebt gesmeten. Ze zwemmen om de boterham heen en denken: vreet die zelf maar op…

Ronald Plasterk tikt Molenwaard op de vingers


Een aardig idee zou je zeggen om via een app te kunnen stemmen maar nee. De minister vindt het stemmen via internet te fraudegevoelig en niet veilig.
En hoe denkt de minister dat iedereen tegenwoordig zijn bankzaken regelt dan? Of belasting opgave doet? Via de “veilige” stortbak van het toilet of zo? Niet veilig of fraudegevoelig gaat blijkbaar wel op voor het vervalsen van een stemmetje maar als het om uw en mijn centjes gaat liggen zaken anders. Dan is internet heel veilig. Maar om te stemmen nee. Hoe wil de minister dat nu eigenlijk verklaren dat meten met die twee maten?
Dat er altijd veiligheidsrisico’s aanwezig zijn ook via internet mag duidelijk zijn. Doch als het om uw en mijn spaarcentjes gaat en de daaraan gekoppelde bankzaken, horen wij de Sterke plasser niet. Behalve als het over een politiek stemmetje uitbrengen gaat. Dan blijkt het allemaal niet meer zo veilig. Bedankt minister, het is geheel duidelijk waar uw prioriteiten liggen….
Ronald Plasterk is overigens een anagram van “ Ron plast naakt”. Ik wist het…

Het monster van loch ness bij Groot Ammers opgedoken


woensdag 26 april 2017

Gemalen eend in de Molenwaard



De gouden eikel van deze maand gaat wederom naar de provincie die ook dit maal de bermen maait in de broedtijd en de eenden die er zitten en trouw op het nest blijven "gezellig" meehakselen. Heb al zo vaak aan de bel getrokken ook in de krimpenerwaard en men vertelde mij dat er eigenlijk een mannetje eerst moet zien of er eventueel vogels broeden in de bermen en dan pas mag men maaien. Nimmer iets van gezien. Als een blinde lekker maaien en hup, draai door die broedende eenden. Net zo gemakkelijk!

dinsdag 25 april 2017

De Amerikaanse rivierkreeft verovert het Nederlandse oppervlaktewater

De Amerikaanse rivierkreeft verovert het Nederlandse oppervlaktewater en begint een ware plaag te worden. Het beest vreet sloten kaal waardoor planten en ander leven verdwijnen. Bovendien veroorzaakt de kreeft schade aan de oevers van sloten en andere wateren. Bij ons in de sloten om het huis loopt al weken een reiger die ze er achter elkaar uitvist en geheel inslikt.
In 1985 werd de Amerikaanse rivierkreeft voor het eerst waargenomen in de Nederlandse wateren. Het gaat hier om wat in jargon een 'invasieve exoot' heet. De kreeft heeft nauwelijks of geen natuurlijke vijanden en vermenigvuldigt zich daardoor razendsnel. In principe eet de rivierkreeft vooral waterplanten maar als het beest hongerig is, wordt het een alleseter.
De rivierkreeft is kwetsbaar als hij van schil verandert en jongen krijgt. Op dat moment graaft de kreeft holletjes in de oevers van sloten waardoor die worden aangetast. Het gevaar daarvan is dat koeien die uit de sloot willen drinken te water raken. Waterschappen en boeren hebben daarom belang bij bestrijding van de kreeft.

zondag 23 april 2017

Lange onderbroeken en Biotex groen

Zodra de avond valt begin het weer te spoken in de molenwaard. Nimfen en andere wezens der nacht ontsnappen aan het zompige veen en omhullen alles met hun dampige armen. Gevaarlijk om dan buiten te zijn want de bullebak waagt zich dan uit de sloten en loert op ieder mens. Enige remedie is een flink glas ondermelk en wat boter op je linker oorlel. Ik neem het zekere voor het onzekere en blijf wel binnenshuis. Hoewel een lange onderbroek gewassen in Biotex groen met een scheutje azijn ook afdoende afweer zou geven en ik die heb liggen, zie ik er van af. Ik word ook een dagje ouder..


zaterdag 22 april 2017

Rooien en valen bin-n donderstralen



De molenwaard blijkt de heetste sloten van ons nedergelegen landje te hebben. Altijd maar stomen en dampen en allerhande nevelen op laten stijgen aan het oppervlak. Elke zonnige morgen of avond is het raak en kun je je even in een sprookje wanen. Er hangt een geur van bederf in het zwerk en het veen boert stomende boertjes uit die ruiken naar look en geitensokken van een boer met zweetkakken.
Het kan aan mij liggen maar het schijnt de kleur van de alhier geboren kinders zelfs dikwijls een rode haarkleur te geven. “De boern, zegge: . rooien en valen bin-n donderstralen. Linke soep hier…….”
Rood is een kleur die opvalt. Zo’n vlam tussen al de anderen. Je zou het er vreselijk warm van krijgen..
Enfin, de oorzaak wordt gevonden in de dampende boerensloten die om de een of andere reden kinderen met mooi koperkleurig haar veroorzaken. Mooi meegenomen toch…..


dinsdag 11 april 2017

De Koningin van de Polder (molenwaard)


Waakgans in de Molenwaard

Op de boerderij bij Jan Den Besten, wordt zeer goed gewaakt. Er is een gans die deze taak o.a voor haar rekening neemt. En denk nu niet dat een gans een mindere waker is dan een hond. Als er maar een mugje overkomt slaat een gans meest al aan en ze zijn voor de duivel niet bang. Ik keek even om het hoekje en direct nam de gans van Jan stelling en dacht: wat mot die vent hier. Gakkend kwam hij me begroeten. Toch lief....

maandag 10 april 2017

Gevaarlijke situaties in de Molenwaard

Weet niet wie er verantwoordelijk is voor het aanvullen van de bermen in de Molenwaard, maar ik durf ernstig te twijfelen of het gebruik van steenslag i.p.v. gewoon aarde om de kantjes aan te vullen, nu wel zo handig is.
Er wordt hard gereden in de Molenwaard. Dat bewijzen de talloze dood gereden dieren wel die ik elk jaar tel als ik op de fiets door de Alblasserwaard rijdt. De wegen zijn vaak wat smal en her en der liggen nette (noem het) passeervakken om tegemoetkomend verkeer vloeiend zijn weg te laten vervolgen.
Maar met de ogenschijnlijke verbreding van het wegdek, wordt er nauwelijks meer afgeremd en raast men hard langs elkander heen. Jij als fietser moet dan ook maar even die onverharde laag inrijden en gaat bijna op je plaat want er met de auto overheen blazen gelukt nog wel, doch in de
steenslag fietsen is een ander verhaal.

Om kort te gaan: de “nieuwe” methode om de wegen aan de bermkant aan te vullen met steenslag wordt door velen als onprettig en gevaarlijk ervaren. Hopen dat het geen gewoonte wordt om het zo te blijven doen, want er wordt nu al veel dood gereden aan dieren. Daarnaast vind ik dat het ook voor de mens (zeker op de fiets) gevaarlijke situaties oplevert. 

woensdag 5 april 2017

Goudriaan in de Molenwaard

Wat is het toch sprookjesachtig in de Molenwaard. Zulke mooie dorpjes met heerlijke mensen die gedag zeggen, zelfs kinderen roepen:"dag meneer." Dat is iets wat ik waardeer. Boerinnen die op ballonkuiten wasgoed buiten hangen, boeren die onder de koeienstront voorbij komen terwijl de vlokken stront om je oren vliegen. Heerlijk allemaal. De kerk waarom het dorp is gebouwd en nog altijd een centrale positie in neemt. Ik houd ervan.

zaterdag 1 april 2017

De boer in de Molenwaard

Is het een Kikvorsman? Is het een ufo? Een Aliën? Nee hoor, het is Jan maar met de brandnetelspuit. Hoe heerlijk voorjaarsachtig was het gisteren nog! Lekker een rondje fietsen en even door het achterland om te zien wat de boeren en buitenlui allemaal aan het doen zijn. Jan heeft het er maar druk mee! Ach ja, een boer heeft altijd wat om handen en wordt zelden dik. 

woensdag 29 maart 2017

Meneer mag ik weten waar de steenuil zit?



Je krijgt de vreemdste vragen via de mail. Reageer je niet dan krijg je meestal dit: ”Als u mij vertelt waar de steenuil zit dan vertel ik u waar een ransuil zit.”
Nu heb ik mijn lesjes wel geleerd om te verklappen waar bijzondere zaken zich ophouden. Een mooie uil, een lekkere boerin die in de wastobbe gaat, een plekje waar wilde orchideeën zijn (waarom wil Word via de spelcontrole het woord Orchidee in orgie veranderen?)  en bloeien, allemaal zaken die je achter je huig moet houden hoor. Heb eens één keer een vrouw (omdat ze er zo leuk uitzag) meegenomen naar de plek van de steenuil en een week erna stonden er zeven vrouwen onder die boom en was de uil vertrokken. Nou zal je denken: zeven vrouwen tegen een lamme uil, dat is toch een goede ruil. Maar ze waren mank, ziek en mankerende en de gemiddelde leeftijd was zo dat ik dacht: Jurassic park is er niets bij.
Dus nee, ik houd mijn plekjes geheim hoor.

maandag 27 maart 2017

Geiten in de Molenwaard

Kijken wij uit het raam van ons huis dan zien we de jonge pasgeboren geitjes vredig liggen slapen tegen moeders. Wonen is zoveel meer dan een fijn huis hebben. Je woonomgeving draagt zeer zeker enorm bij aan woongenot. In de Molenwaard naast een geitenweide, ik kan het iedereen aanraden want je hebt altijd wat te kijken vanuit je raam en het is elke keer weer feest want die jonge geiten maken de mooiste bokkensprongen.....

woensdag 22 maart 2017

Jack in zijn woonboot (Krimpenerwaard)


Jack
Zolang ik hem ken (jaar of 20) woont hij in een woonboot aan de Stolwijkse vaart. Zonder gas, zonder licht, zonder stromend water maar met blikken bruine bonen, zware shag en een fles schavuitenwater. Geen man van de massa. Meer opvallend door een eigenzinnig karakter wat hem siert, want meelopers zijn er al zo veel van. Ik houd van mensen die zich durven onderscheiden in enkel zichzelf te zijn. Misschien hebben wij het ons allemaal wel veel te gemakkelijk gemaakt met onze bodyshaver onder de douche, heet water uit elke kraan die je openzet en een schijthuis op elke verdieping van onze woning. Jack niet. Die kakt gewoon in de sloot en veegt zijn reet met een hand gras. Hij neemt slechts wat hij nodig heeft en komt daarmee redelijk in de buurt van een Indiaan. Hij scheert zich niet, hij wast zich af en toe even met een klodder groene zeep en een hand slootwater en verder geen geduvel aan zijn vege lijf. En oh ja, hartje zomer springt hij regelmatig in zijn blote reet in de vaart. Prima toch!
Mocht hem op de foto zetten afgelopen woensdag toen hij met de schouw overvoer en naar me zwaaide. Dag Jack, het gaat je goed, het voorjaar breekt aan dus op naar een mooie nieuwe zomer…