vrijdag 14 juli 2017

De Molenwaard ontwaakt


Vrouwen in reusachtige konten trimmen voorbij ons raam. Mag het graag zien al dat geweld. Kom, kom, dames die kont is de reden dat uw man op u viel. Loop hem er nu niet geheel en al af want een vrouw is geschapen met rondingen en behoeft zich er niet voor te schamen.
Er heeft een hond voor de deur gescheten wat ik eerst weg moet halen voordat ik ga maaien zo anders zitten de vlokken in mijn overgebleven haar.
Het heeft er alle schijn van een mooie dag te worden dus dat is meegenomen. In de verte loeien wat koeien en de eerste meiden die graag paardje rijden fietsen alweer druk converserende voorbij.
Vanuit de hoge bomen bij verder woonachtige buren roept een torenvalk.De geit tegenover ons huis, perst er keuteltjes uit die gelijken op pottertjes die pa altijd vrat tegen zijn keelpijntjes.
De rust valt op. Heerlijke stilte. Genieten dus....

zaterdag 8 juli 2017

vrijdag 30 juni 2017

Gabbertje

Op de Molenkade liep een verwarde man. Hij rook naar de jajem en mompelde wat voor zich uit. Ik zat wat voor mij uit te staren over het water naar een fuut met jongen. Hij nam plaats naast me in het gras en ik rook zijn kegel nu nog sterker.
“Als mijn gabber er was gaf ik hem een vijf euro,” riep hij zomaar vanuit het niets.
“Want je gabber is je gabber en heb ik een tientje dan heeft mijn gabber de helft. Daar ben je gabbers voor.”
Wat zeg je op een bekentenis als dit? Ik zweeg en keek naar de fuut. Hij draaide een uit apenhaar bestaand sjekkie en joeg er de brand in. Trok witte dikke rookwolken uit zijn peuk en hernam: ”Het is fijn je gabber te zien, want je gabber laat je nooit in de steek, omdat hij je gabber is.”
Er passeerde een zwaan met vier jongen in het water. We keken ze samen na tot ze uit beeld waren.
“Als ik een lekker wijf heb, dan krijgt mijn gabber haar ook. Want hij is tenslotte je gabber. Heb ik een auto, dan rijdt mijn gabber ook in de auto, daar is het je gabber voor.”
Het woord gabber begon mij de strot uit te hangen en ik vroeg hem: ”Waar is je gabber eigenlijk?”
“Ik heb op dit moment geen gabber,” mompelde hij, stond op en liep enigszins slingerend terug Ammers binnen.
In mijn grijze cellen bleef het woord gabber nog een tijdje hangen, net als de geur van jajem. Zou ik een gabber willen? Ik dacht van niet. Ik ken mijzelf en de mens. Iemands gabber zijn is me te close. Net zoals je wel eens ziet dat buren de deur voor een bepaalde tijd bij elkaar plat lopen en daarna een daverende ruzie krijgen, zo gevoelt het bij mij ook bij het woord gabber. Even gaat het goed en dan sla je elkaar de schedel in en heb je geen gabber meer.
Ik zou er derhalve ook geen een zoeken….

Wietolie

Zijn er verder nog nadelige effecten te melden als je wietolie gebruikt? Volgens mijn vrouw zie ik er de laatste tijd wel wat anders uit. Ik persoonlijk zie niets bijzonders....

woensdag 28 juni 2017

Rob Kentie en de Julikever



Ik had er nog nooit van gehoord, maar een bevriende mede fotograaf/digitale films maker Rob Kentie kwam deze reusachtige kever met de afmeting van een 2 euro stuk brengen. Dat is ronduit leuk en aardig van hem en ik dank hem voor deze moeite. Rob is een goede verteller en we zien hem graag komen. Helaas was ik niet thuis, maar Paula gelukkig wel. Bedankt weer Rob, ik heb er een serie van 80 foto's van kunnen schieten.

Ik dacht dat het een dode was maar zodra ik hem oppakte begon hij te trappelen met zijn pootjes en geluiden te produceren die mijn opoe met houten been ook altijd maakte na het nuttigen van een bord kapucijners. 

Een soort combi tussen gepruttel en gegrom. Enfin, ik dacht je pruttelt maar aan, het waait toch dus hup, op de sneeuwbal en later op de papaver en dan maar lekker een paar foto’s schieten. Ik vind het wel een geslaagde missie deze Julikever.

Het verspreidingsgebied van de julikever is zuidelijk Midden-Europa, de Kaukasus en Noord-Afrika. In Noord-Duitsland en Nederland is de soort inmiddels zeldzaam doordat zijn leefgebied te sterk is aangetast. De kever wordt in Nederland gevonden in het duingebied.
Ik zal haar met zorg naar de zanderige strandjes brengen aan de rivier de Lek, zodat ze wellicht daar een mooi plekje vinden kan voor eventuele gezinsuitbreiding…

dinsdag 27 juni 2017

Een zaak met een luchtje


“Een bui met af en toe een donderslag”, sprak de man op de radio. Het is even buiig maar wel lekker. Buiten reed een in de buurt wonende boer gier uit over het land. Helaas moet het geïnjecteerd worden. Ik vind de oude methode leuker om te zien en kruidiger om te ruiken. Dat je zo van die vlokken stront door het zwerk ziet vliegen. Dat is toch een soort genot voor en smeerpijp als ik. Slecht voor het milieu, zegt de overheid dat sproeien van flodders stront. Wij pompen met z’n allen elke dag megaveel fijnstof het zwerk in maar als een boer een poepie laat moet hij in de ban met zijn stank.
Regelmatig wordt her en der vanuit de industrie een foutje gemaakt en klagen omwonenden over stankoverlast want laten we wel zijn, ik ruik liever een beetje stront dan wat de industrie aan geuren meent te moeten maken. Op de radio hoor je dan stomme berichten, voorgelezen door nog stommere voorlezers die er van uitgaan dat u en ik onderaan de ladder der stomheid staan en alles geloven wat ons wordt voorgelogen.
Laatst een ongelukje, maar het gif bevond zich gelukkig op twintig meter hoogte dus niets aan de hand, aldus de journaallezer. Hoe achterlijk denken ze nu dat u en ik zijn dan? Zou het nu 20 km hoogte zijn dan zou ik twijfelen, maar 20 meter dan denk ik: lazer toch op met je valste schijn van veiligheid. Geen hond die er over valt, geen haan die er naar kraait. Maar werpen de weinig overgebleven boeren wat stront op het land, dan komen de milieu-geile mannen om hem te beboeten. Welkom in ons steeds vromer wordende landje. Nog even en iedereen krijg een geur en geluidsdemper aan de aarsdop.

donderdag 22 juni 2017

Kakken in een poepdoos

Downloaden in de open lucht
Hoop dat u het mij vergeeft als ik geen blad voor de mond neem als het gaat over kakken in de open lucht. Ik houd ervan. Zo’n ouderwetse poepdoos, schijthok, pisplee, drollenkamer, kakhuuske, piskabinet, nummer honderd, gemak, privaat enfin, de lijst om aan te geven dat het om een drollenfestival gaat, is wederom ellenlang. Wij Hollanders houden van kakken.
Wat mij bekoort aan dergelijke boerenplee ’s is dat het altijd lekker tocht aan je kont. Daar kan geen afzuiginstallatie van Gerberit tegen op. Een vleugje koelte aan het achterlicht geeft de burger moed tot kracht zetten. Je kunt er op los stinken, want het waait zo de wilde woeste natuur in. Iets wat anders ligt bij het binnen kakken.
Dan is er altijd de spanning van iemand die ook wil poepen en door het gaatje in de deur kijkt. Noem het een verbasterde vorm van voyeurisme, ik heb er een zwak voor. Zo’n loerend oog terwijl jij net gas geeft. Gestommel van mensen die passeren en een harde wind, is ook leuk. Mensen lachen er om en blijven wachten om te zien wie die oer geluiden maakt. Dat geeft spanning als je er weer uit moet. Vrouwen doen beschaafd maar in het geheim houden ze van een vent die stinkt. Zolang ze het niet behoeven ruiken dan.
Voor de dames die down wensen te loaden zitten er standaard enge spinnen, die het ontlasten versnellen en versoepelen, want niets zo vervelend als verstoppingen in het darmkanaal doch, de van nature in veel dames aanwezige angst voor spinnen, helpt zeer zeker bij het droppen van de behoefte.
Er is standaard geen 4 dubbel gelaagd Wc papier doch meestal een Reformatorisch dagblad want dat veegt bevindelijker en de aldaar gebruikte “drukinkt” sluit naadloos aan bij uw eigen “drukwerk”. Duidelijk, onbevangen en vol van de h(eer)(lijkheid).
Het kijken in de diepte van de boerenplee en het er een emmer water na inwerpen, is ook al zoiets “oers” dat mij bevalt. Wel even zien of de emmer naast het gat daadwerkelijk gevuld is, anders eerst even volscheppen in de sloot. Je kunt je “oel” tenslotte niet delen met de rest der mensheid. Beschaving heet dat. Dus je kwakt die emmer er lekker in en voelt je door al deze activiteit vitaler dan voordat je er in ging. Het ontlast zoveel fijner dan een moderne plee.
Nog aardiger zijn de zogenaamde “ploemppleeën”. Dit betrof boven de sloot gemaakte huisjes waarbij je drol direct het water in ploempte en dan als een bootje wegdreef. Maar dat mag niet meer van onze overheid. Hygiëne voor alles. Dat snap ik best. Doch er gaat wel veel schijtplezier verloren in onze moderne in wit porselein gebakken toiletten, waarbij je oel op zijn best in een halve liter water ten onder gaat en een slimme bruine veeg achterlaat.
Ik schijt liever op de old fashion way….

dinsdag 20 juni 2017

De molenaar (Molenwaard)

Vrienden.

Altijd leuk om in je toch nog wel nieuwe woonomgeving vrienden te krijgen. Mensen waar je af en toe eens aanwipt en een bakkie doet en andersom.

Helemaal leuk als het een heus molenaarsgezin betreft. In de Molenwaard tref je die soms en dat is zo aardig, dacht ik. Mocht een mooie serie van hen schieten en ik deel er eentje. Er wonen ook nog drie jongens.
Jaha dat is proppen in zo'n molen dan. En je kunt niet in onmin met elkander leven want ontlopen en je terugtrekken is er niet bij. In de molen is het knus en gezellig. De wieken suizen voorbij het raam en geven de molen een gezellige cadans die je voelt. De rust, de molen, het gezin, de Molenwaard, ach, heerlijk toch! Fijn verse vrienden te hebben.


maandag 19 juni 2017

Boeren en winden


Een oud brokje schuur, of noem het hut van mijn part, dat ik aantrof op het ooievaarsdorp. Elke man moet eigenlijk zoiets bezitten anders verwordt hij tot een dikpenzige, prostaat vergrotende sukkel op gele sokken of erger nog met Goofy er op. Een bonk ruwe woning zonder nonsens. Heerlijk lijkt me dat om zoiets te hebben. Misschien bouw ik er wel eens eentje en dan moet er ook een kacheltje in staan. Hoewel dit laatste wel niet tot de mogelijkheden zal behoren want we mogen in dit vrije land steeds minder, dus zal hout stoken op laag niveau ook wel tot de verboden behoren.
Wat moet je dan met zo’n hut hoor ik u bijna hardop denken. Nou gewoon, lekker zitten. Vuurtje stoken ik zei het al. Een goed boek lezen. Lekker warm. En koffie, de geur van verse koffie.  Aan wilde wijven denken misschien, weet ik veel. Winden laten, zoveel is zeker. Hard, degelijk en bovenal ongegeneerd. Lang geantichambreerde winden in piepende hoge tonen, als wel in het laag met tuba-achtige effecten, die hun mannetje staan. En boeren. Een man wil boeren, maar boeren zijn uit. Vraag maar aan de overheid die doet er alles aan om ze kapot te krijgen.
En uit een raampje kijken hoe de sneeuw neerkomt. En een paar harde worsten aan het plafond voor de stevige trek. Glas wijn erbij en dan genieten. Sigaartje kan ook, maar wel een goede. En mijmeren over het te komen voorjaar en korte rokjes, tuurlijk. Want zo zijn mannen. De uwe niet? Haha, laat mij niet lachen…

zaterdag 10 juni 2017

Honden in de kastanjeboom


Papegaaien en beo’s zijn prima imitators, dat is algemeen bekend me dunkt. Doch dat er meer vogels zijn die omgevingsgeluiden prima na kunnen doen, is voor velen nieuw. Wij hadden in Gouda buren in de straat die een huis of zeven verderop woonachtig waren en van die kleine kefhondjes hadden. Ik houd niet van die scharminkels die me keffend in de poten bijten, doch dat is een ander verhaal. Het vreemde was dat er in de zomer plotseling blaffende geluiden uit de kastanjeboom in onze tuin kwamen. Eerst overwoog ik de gedachte dat de buren eindelijk genoeg hadden gekregen van die zenuwlijders van keffers en in een opwelling van drift een van die hondjes met een welgemikte worp in onze boom hadden gemieterd. Je mot wat!
Maar nee, het bleek een kraaienjong dat in de boom bij de kefhondjes in het nest gelegen had en nu een perfecte imitatie gaf van die keffers. De hele zomer, de herfst en zelfs de winter door, kwam nu het lamlendige gekef niet enkel over de schuttingen van de scharminkels van hondjes, doch ook uit de kastanjeboom waar de jonge kraai op de een of andere manier een veilige have vond. Pas toen zijn we besloten echt te verhuizen…
..

vrijdag 9 juni 2017

Penseelkever Alblasserwaard

Veel kom ik ze niet tegen maar deze penseelkever zat op de Amerikaanse sering. Een prachtig harige kever die snoept van de zachte weke delen van de plant en het stuifmeel....

zondag 4 juni 2017

Dirk de Jehova's getuige


Dirk
Onder de vlonder van de uitbouw woont Dirk de pad. Het is een moddervet beest dat vreemde wulpse geluiden maakt, die doen denken aan een mandril in paringstijd. Ik denk dan ook dat het een soort paringsroep is, maar heb geen verstand van paddenseks. U wel?
Men kan niet alles weten. In de nacht klinkt zijn roep het luidst en dan hoor je ook een soort echo, want iemand (ik neem aan zijn vrouw want ze heeft een hogere stem) geeft antwoord.
Dirk begint en dat klinkt als: Waarkboooorrren. Dan komt het antwoord dat klinkt als:”Onkwaaaakkkktt. Na een tijdje te luisteren gaat je fantasie met je op de loop en klinkt het als: ”Wachttoren en ontwaakt.” Zouden mijn padden getuigen van Jehova zijn? Dat ze langs de deuren gaan en bij mij onder de vlonder hun koningszaal vol zingen met die vreemde volzinnen?
Of komt religie niet voor onder koudbloedige? Wat weet een mens op de keper beschouwd toch weinig. Eergisteren betrapte ik hem op een heuse vrijpartij. Wilde er nog een foto van maken maar aan de andere kant moet je iemand seksleven in de privésfeer houden.
Ik ben bang dat er snel gezinsuitbreiding komt en wat er dan allemaal voor geluiden in de nachtelijke uren ons deel zullen worden is de hamvraag. Eergister klonk zijn roep wel erg raar. Bij nader onderzoek bleek Dirk met zijn wachttoren-geluiden in de droogstaande put gekletterd. Heb hem er maar uitgenomen en teruggezet onder de vlonder. Dag Dirk, maak er wat van en pletter weer niet in de put wil je….

woensdag 31 mei 2017

Fut en feromonen


Langzaam is het helgele koolzaad reeds over haar hoogtepuntje heen. Ook het fluitenkruid verliest haar maagdelijkheid, het is allemaal natuur en eeuwig maagdelijk zijn is slechts voor de nonnen weggelegd. Op hun grafsteen staat dan ook geschreven: ongebruikt retour!

De Molenwaard zucht in een klamme omhelzing vol transpiratie, want het is een zalig maar heet voorjaar. Ik fiets door de warmte bevangen, zo langzaam dat ik word ingehaald door een hommel. 

De zoveelste afgang! Vast een kloothommel. Een mooie buurvrouw brengt in een spijkerbroek vol gaten op de juiste plekjes, haar zoon naar school en lacht me toe met haar verleidelijk ivoor. Ouwe vos, zie je haar denken. Gelijk heeft ze.

Dames met bruinverbrande knietjes fietsen wulps voorbij en zijn vrolijk gemutst. Anderen wandelen met ritmisch bewegend kontwerk langs en er zweeft een geur in het zwerk van Fa-zeep met wilde limoenen, die dames pikant laten rennen over witte stranden.
Er hangt een vleugje gevleugelde Always  in de lucht en wat pikante feromonen rond de dames, die je hoofd een beetje laten tollen.

Je lippen beginnen als vanzelf te hunker. Je hapt naar adem, doch de hitte van de zwoele voorjaarsbries geven je het gevoel dat je bezig bent te happen in een warm wollen deken.
Het beste is diep ademhalen en als je te veel in vervoering geraakt even een plasje te maken tussen de hoogstaande brandnetels. En dan wat zwaaiende bewegingen maken. Dat haalt de fut er wel uit….

Maken vlierbloesemsiroop

Het is weer vlierbloesem-sirooptijd
Heel simpel je plukt daar waar het mag een stuk of 30 welriekende bloemen af en stopt die in een pan met water. Gewoon koud dus niet koken. 


Dit laat je een nachtje staan weken en doet er wat citroensap bij. De andere dag zeef je de bloemen er uit en zet je het water met de bloemensmaak op je kookstel. Ik gebruik op 30 bloemen 2.5 liter water en ruim 2 kilo witte suiker. 

Sommigen vinden het lekker om er een sinaasappel doorheen te doen in de vorm van het sap (uitpersen dus) en de sinaasappelzest. Tegen de kook aanbrengen en in schone flessen doen en je hebt een siroop die ongekend lekker is van smaak. Die sinaasappel en de zest behoeven niet, maar het mag wel. 
De smaak van vlierbloesem is met niets te vergelijken. Ongekend lekker als limonadesiroop, over het ijs of de vla. Ik zeg: doen.


Wat je overigens niet moet doen is de vlierbloesem meekoken. Gewoon koud water en een nachtje trekken. Dan de bloesems eruit en pas dan op het gasstel o.i.d. Succes!


vrijdag 26 mei 2017

Haast


Op de Peppelweg reed een vrouw vol gas over een stel overstekende waterkipjes heen. Zonder ook maar om te kijken of vaart te verminderen reed ze door, mij achterlatende met veel opstuivende veren, een waterkip die in grote ontsteltenis de sloot invloog en een die voor dood bleef liggen op de druk bereden weg. Dus je stapt van je fiets, steekt een dikke middelvinger op naar dat wijf in die auto en raapt het dier van straat. Inmiddels suisden de auto’s weer langs mij heen maar de waterkip kwam bij aan de kant van de weg in het gras en hinkte richting de sloot waar haar partner luid piepende zijn ongenoegen kenbaar maakte over het incident.
Soms vraag ik mij hardop af of wij onze prioriteiten nog wel op de juiste plaatsen stellen. Waarom vinden wij het heel normaal dat er in het verkeer naast veel mensen ook jaarlijks duizenden dieren worden doorgereden omdat wij nu eenmaal ehhh, haast hebben? EN gebeurt er een ongelukje, heb dan ook de ballen aan je lijf om even poolshoogte te nemen om te zien of er nog wat te redden valt. Maar nee hoor, mevrouw moest vast en zeker naar iets heeeeeeel belangrijks toe……

Clown Flop (Ouderkerk a/d ijssel)

Hippe Piet en Clown Flop en zijn familie. Voor al uw feestjes, kinderpartijtjes, sinterklaasfeestjes en meer. U kunt terecht bij Bas de Groot. Ik zeg doen en reserveer tijdig want vol is vol....
Voormeer info zie;onder deze link

zaterdag 20 mei 2017

Uierzalf



Even bij Tomas in de melkstal kijken. Mijn vrouw kroop er gezellig bij en samen zaten ze onder de koeien. Soms is geluk heel gewoon. Hier op het platteland hangt nog de sfeer van weleer. Veel mensen kennen elkaar, helpen elkaar, gaan bij elkaar op de koffie en hebben tijd voor een praatje over de heg of zo u wilt een praatje onder de uiers.
Dat het nog maar lang zo blijven mag. Nix geen gedonder met mobieltjes waar men de hele dag op zit te kijken, maar gewoon gezelligheid. En het voordeel van gezelligheid is dat deze geen tijd kent dus je kunt ook het klokkijken achterwege laten. Mijn vrouw kwam thuis onder de uierzalf, wat te denken geeft. Maar ja, tis lente dus niet zeuren….

Hollandse luchten


vrijdag 19 mei 2017

Swiebertje gevoelens in Nieuwpoort.

Beetje te winderig en te fris maar het brei-festival gaat door. Her en der hebben mensen hun voordeur of halletje ter bezichtiging opengesteld en dat is voor de fotograaf met beeldhonger een fijn gebaar. Oudere dames die in het handwerk wereldje hun rappe handen laten gaan met tikkende breinaalden. Weinig jongeren helaas. Ach, ooit was elk huisgezin een bron van hobby's maar helaas zit dat redelijk in het slob, of niet? De buren hadden postduiven, de andere deden in kanaries en aan de overkant had men kallekallekallekoenen die van die maffe snorkelende geluiden maken. Mijn pa deed in tropische visjes met een aquarium en moeder zat te handwerken en sokken te breien.
Het heeft wel heel veel sfeer en gezelligheid. Zo geheel anders dan je nu op verjaardagen ziet, waarin vrouwen op visite hun handwerksels meenamen en gewoon tijdens de visite doorgingen met breien, haken etc. Nu zie je dat niet meer. Zelden althans. Wel massa's mensen die naast je op hun mobieltje zitten te koekeloeren.
Of dat vooruitgang is?


vrijdag 12 mei 2017

Op en neer (Molenwaard)

Pislaantjes

De Molenwaard heeft van die idyllische laantjes, paadjes en andere sluipwegjes waar je je 200 jaar terug in de tijd kunt wanen. Je behoeft er enkel maar door de wimpers te kijken zodat het harde licht van onze beschadigde ozonlaag wat afzwakt en je hebt het idee dat je in een geheel ander jaartal bent beland. Krekels “zingen” hun deuntje. De Tjif tjaf doet er een eentonig versje bij en de vinkenslag klinkt uit elke Peppel. Er hangt immer een geur van verrotting en verderf die uit het veen opborrelt. In de verte blaft een hond en een vrouw wiegt voorbij met een kont als een zeskanten molen zonder wieken.
Ik houd van deze laantjes. Je kunt er verliefde stellen zien kuieren op zoek naar hoog gras. Een oude opa treffen die kringetjes zit te spugen op een bankje. Een lief poesje dat kopjes geeft tegen je scheenbeen. Een barones die haar oude gebalde vuistje naar je opsteekt als ze je herkent. Of een kleine maar mooie blonde vrouw die haar kalf van een hond uitlaat en je aankijkt met gevaarlijke koolzwarte oogjes waar cupido zijn pijltjes uit schiet.
Voorzichtig aan maar op die laantjes. Tis tamelijk vruchtbare grond en voor je het weet hoor je in gedachten Prins Bernhard gluiperig lachen en mompelen: de natuur is sterker dan de leer, voor je het weet gaat de hele handel weer op en neer.…..

dinsdag 9 mei 2017

Schilderachtig Molenwaard.



De lente is voor mij de mooiste tijd van het jaar. Vette wolkenluchten, ivoorkleurig fluitenkruid dat als een bruidsjurk langs de Tiendwegen is aangebracht met wufte hand.

Het zachtgele koolzaad dat van die heldere nectar geeft. De wiegende bladeren van het groot hoefblad, bijna weer op volle sterkte.
Een boer zet zijn trekkertje op de dam en aait zijn koeien. De tureluurs roepen vanaf houten paaltjes en de eerste kikkers laten luidruchtig van zich horen.
Het vee graast vredig op de landerijen en boerinnen wiegen op houten schoenen over het zompige veen onderweg naar de melkstal.
Boerenzwaluwen scheren over het wateroppervlak en vangen de eerste dansmuggen met bekjes vol gelijk. In de verte rijdt een boer met een maaimachine over het land. Als het zonnetje schijnt in mei, is het hooiboertje blij

maandag 8 mei 2017

Rollen in het gras

Uitdagende dames

De lente is de tijd waarin van alles de kop opsteekt niet in de laatste plaats de romantische liefde. Het verwaaide zaad van allerhande planten en bomen zweeft in hooikoorts-aanvallende hoeveelheden over de landerijen en bewerkt bij menigeen een loopneus. Persoonlijk heb ik er geen hinder van, hoewel er wel een en ander ontluikt in je ouder wordende lijf. De dames rollen over de weilanden en geven je het idee dat de tijd om te rollen in het hooi weer voor de deur staat.
Tis lente, tis lente, men voelt het in de instrumenten….

The holy goat

Bij ons in de straat woont de Holy goat. Een lief beest welke als wijsgeer door het leven gaat. Geef je hem een wortel dan voorspelt hij de toekomst. Hij doet dat door middel van systematisch gescheten keutels die woorden vormen. Ik gaf hem een flinke wortel en hij spelde de woorden: L a a t m i j m e t r u s t z e u r kous.
Maar bij het geven van een ui, voegde hij er aan toe: V o o r l o p i g h a r d e w i n d.

vrijdag 5 mei 2017

Vreet dat zelf maar op


Het leven in de boerensloten trekt zich weinig aan van het nu al weer weken tamelijk winderige en frisse voorjaar. Uit de eenden korf doken twaalf donsjes het nat in en werden door de wind meteen meegeblazen richting de buren. Moeder eend keek er naar en dacht er het hare van. Het voordeel van de sloten om ons huis is dat er geen roofvis (nagenoeg) in zit. Dus geen hap-slik-snoek-weg. Hoewel de reigers ook wel een eendje lustten. Het zijn echt wel wilde eenden want als je een handje brood naar ze werpt kijken ze je aan of je ze met paardenmest om te oren hebt gesmeten. Ze zwemmen om de boterham heen en denken: vreet die zelf maar op…

Ronald Plasterk tikt Molenwaard op de vingers


Een aardig idee zou je zeggen om via een app te kunnen stemmen maar nee. De minister vindt het stemmen via internet te fraudegevoelig en niet veilig.
En hoe denkt de minister dat iedereen tegenwoordig zijn bankzaken regelt dan? Of belasting opgave doet? Via de “veilige” stortbak van het toilet of zo? Niet veilig of fraudegevoelig gaat blijkbaar wel op voor het vervalsen van een stemmetje maar als het om uw en mijn centjes gaat liggen zaken anders. Dan is internet heel veilig. Maar om te stemmen nee. Hoe wil de minister dat nu eigenlijk verklaren dat meten met die twee maten?
Dat er altijd veiligheidsrisico’s aanwezig zijn ook via internet mag duidelijk zijn. Doch als het om uw en mijn spaarcentjes gaat en de daaraan gekoppelde bankzaken, horen wij de Sterke plasser niet. Behalve als het over een politiek stemmetje uitbrengen gaat. Dan blijkt het allemaal niet meer zo veilig. Bedankt minister, het is geheel duidelijk waar uw prioriteiten liggen….
Ronald Plasterk is overigens een anagram van “ Ron plast naakt”. Ik wist het…

Het monster van loch ness bij Groot Ammers opgedoken